Geçen gün genç bir danışman bana sordu:
“Güven Bey, bu yapay zekâ varken bizim mesleğe gerek kalacak mı?”
Yirmi yedi yıldır bu işin içindeyim.
Cevabımı ona söyledim, buraya da yazayım — çünkü bence sorulması gereken soru bu değil.
Önce dürüst olalım:
Yapay zekâ işimizin bir kısmını gerçekten değiştiriyor. Eskiden bir mülk açıklamasını yazmak için masaya oturur, bir saatimi verirdim. Bugün aynı işi sekiz dakikada yapıyorum. Müşteri profili çıkarmak, fiyat karşılaştırması, takip mesajları… hepsi hızlandı.
Ama şunu fark ettim: “Bu işlerin hiçbiri mesleğin özü değildi!” Bunlar mesleğin görünen kısmı, buzdağının tepesiydi.
Bizim işimiz:
bir ailenin çocuğunu hangi sokakta büyüteceğine karar verdiği ana eşlik etmek. Birinin hayatının en büyük finansal kararını verirken yanında durmak. Bir satıcının “Bu ev benim için ne ifade ediyordu” hissini anlamak.
Yıllar önce bir çift, almaya karar verdikleri mülkten tam vazgeçmek üzereydi. Her şey yolunda gidiyordu ama Bir tereddüt hissi vardı. Ben çenemi kapalı tuttum. Sadece bekledim. O sessizlikte kadın eşine dönüp “aslında ben burayı sevdim” dedi. O cümleyi ben söyletemezdim, hiçbir yazılım da söyletemez. Sadece o sessizliği doğru kullanmak gerekiyordu.
NLP çalışırken öğrendiğim bir şey var:
Bir görüşmede beş saniyelik sessizlik, beş cümlelik konuşmadan daha çok satar. Çünkü o sessizlikte müşteri kendi kararını verir. Yapay zekâ susmayı bilmez — sürekli konuşur, sürekli üretir. Oysa bizim mesleğimizin kalbinde, ne zaman konuşulacağını değil, ne zaman susulacağını bilmek var.
İşte bu yüzden iki ayrı şey üzerinde çalışıyorum. Biri, yapay zekâyı günlük işinize nasıl yerleştireceğinizi anlatan bir eğitim — yani “nasıl”ı. Diğeri ise asıl “neden”i soran bir kitap: makineler bu kadar hızlanırken, bu işte insanı vazgeçilmez kılan nedir?
Bir uyarı da düşeyim: yapay zekâ bir mucize de değil! Bazen kafadan atıyor, yanlış sayılar veriyor, olmayan şeyi varmış gibi yazıyor. Son sözü her zaman siz söylemelisiniz. O bir uydurma makinesi; ustası siz olmalısınız.
Benim gördüğüm şu:
Önümüzdeki yıllarda bu sektör ikiye ayrılacak. Bir tarafta yapay zekâyı erken öğrenip işinin haftalık rutin işlerini ona devredenler. Böylece insana, ilişkiye, sezgiye daha çok zaman ayıranlar. Diğer tarafta hem eski yöntemlerde boğulan, hem de yapay zekayı öğrenmekten korkanlar.
Yani genç danışmanın sorusuna cevabım şu oldu:
Mesleğe gerek kalmayacak diye korkma. Asıl soru, sen bu mesleği yaparken yapay zekâyı yanına alacak mısın, yoksa ona karşı mı duracaksın?
Siz ne düşünüyorsunuz?
Yapay zekâ sizi işinizden mi edecek, yoksa işinizin en değerli kısmına insanlara dokunmaya dönmeniz için olanak mı sunuyor?
Güven AÇIK
Türkiye’nin İlk AI Gayrimenkul Eğitmeni ⎮ Neuro NLP Coach ⎮ Yazar